สวนสตรอเบอร์รี่...นิจนิรันดร์

..

.

คนช่างฝัน . .

สร้างโลกฝัน ปลอบประโลมคนพร่องฝัน

แม้โลกผัน คืนเปลี่ยนผ่านสู่วันไหน

ฝันยังล่อง ละอองลอย ฟูฝอยไกล

ทอเยื่อใย สายสัมพันธ์ ฉัน กับ เธอ

.

โลกของฉัน มีฝันดี ทั้งที่ตื่น

รักพันหมื่น พร้อมหยิบยื่นคืนเสมอ

ชดเชยสุข ซึ่งแล้งไร้ หาไม่เจอ

ทิ้งความหลัง ฝังความเพ้อ ชั่วเวลา

.

โลกของเธอ สร้างฝันดี ทั้งที่หลับ

หมายกำกับ ฝันที่พัง..ครั้งเดียงสา

ซ่อมที่แตก แทรกที่ร้าว เนาที่ล้า

แผลฝังลึก ผนึกเยียวยา คราได้ฝัน

.

. . คล้ายน้ำเย็นลูบบรรเทาคราวทุกข์ร้อน

เหมือนอาภรณ์ห่มหนาวอุ่น กรุ่นใจฉัน

ตรึงตราไว้เป็นที่ทาง ..หว่างคืนวัน

มาพบกัน ในโลก.. ฝัน.. ฉัน และ เธอ .

....

.

.

* หมายเหตุ : ขออนุญาตยืมชื่อ Blogโรงบ่มฝัน เป็นชื่อEntry

..

อยากหลับตา

อย่าเกลียดกันก็พอ