ขอให้ "รัก" ที่ส่งถึงเธอ
มันพอดี พอดี ระหว่างที่ส่ง
ดำเนินสู่ขั้นที่มั่นคง
ดำรงนานเท่านาน
รักจะนิ่งสิงสถิตย์
ไร้จริต ไร้จะก้าน
จริงใจและเจือจาน
อ่อนหวานกำลังดี
ถ้อยคำอันล้ำซึ้ง
จะเฟ้นดึงพิถันพิถี
ส่งผ่านถ้อยวลี
เล่าสิ่งดีดีให้ผ่อนคลาย
เป็นความรักบริสุทธิ์
ผุดผาดกว่าคาดหมาย
สมดุลละมุนละไม
มากกว่าสายตายล.
....ทิ้งกวีบทเก่าไว้กลบร่องรอยบางอย่างในอากาศ 5 5 5
บางทีสิ่งที่เราคิดว่าเราเข้าใจมันก็อาจจะไม่เป็นอย่างที่เราเข้าใจก็ได้ เนอะ..ว่ามะ?
สมัยที่เรียนมหาวิทยาลัยปี 3 ฉันพำนักอาศัยอยู่แถวตึกกิจกรรม และมีโรคประจำตัวเป็นโรคขี้สับสนและขี้น้อยใจ -_-' ชอบร้องไห้ต่อหน้ารุ่นพี่บางคนเพราะความสับสน ทำให้คนเหล่านั้นแตกกระเจิงไปตั้งแต่ช่วงที่เรียนปี 1 .......จนกระทั่งฉันอยู่ปี 3 รุ่นพี่พวกนั้นก็เรียนจบบ้าง เรียนยังไม่จบบ้าง บางคนก็ขึ้นไปเป็ครูดอย
ครูดอยคนนี้ชื่อพี่ออย เป็นผู้หญิงที่ดวงตากลมสวยและเสียงเพราะเหมือนเสียงธารไหล ร้องเพลงเพื่อชีวิตได้หวานละไม และขับกล่อมเรื่องดงดอยเหมือนเคยเป็นคนของที่นั่นมาก่อน
วันหนึ่งพี่ออยเดิน(ทาง)ลงมาจากดอย เดินขึ้นมาที่ห้องชมรมอาสาฯ เราทักทายกันคำสองคำ ฉันนอนอยู่แถวนั้นตั้งแต่เช้า แล้วคำคล้องจองเหล่านี้ก็ไหลลงมาบนกระดาษ....
ฉันอยาก "รัก" พวกเขาแบบพอดี ๆ รินไหล ฉ่ำเย็น เหมือนน้ำในลำธารที่หล่อเลี้ยงชีวิต
ชโลมหัวใจ และไม่ให้มีใครต้องอึดอัดจนหนีหายไปจากใคร
รักนะ รุ่นพี่ชมรม คิดถึ๊ง คิดถึง
edit @ 24 Jun 2008 09:01:25 by b613
#1 By wesong on 2007-11-29 20:43