สวนสตรอเบอร์รี่...นิจนิรันดร์

ฟ้ากว้างกว่ากว้าง รอแค่วันที่จะเงยหน้ามอง

เพลงกับรูปสาวน้อย ดาว และ พระจันทร์ น่ารักมากค่ะ

เพลงมันดังด้วยเหรอคะ ทำไมเน็ตบ้านเราเปิดไม่ดังก็ไม่รุ

ที่อ่าน มา เค้าเรียกว่า กลอน ..ช่ายป่ะ

แวะเอาน้ำมูกมาป้ายยย

ฮ้าดด ชุ้ยยยย

เพลงดังค่ะ
ยืนยันด้วยความเร็วเน็ต 1 เมกนะคะ
ชอบเพลงน่ารักดีจริงๆ

ระหว่าง กะลา กับ ท้องฟ้า มีอะไรกั้น?
ความกล้าหาญ และ ความโง่เขลา ประสบการณ์
ของคนเรา .. และ ความ เชื่องช้าอีกอย่าง
ล้วน กั้น เป็นกะลา บังท้องฟ้า

^
^
คนข้างบน วันนี้ตั้งใจมาด่ากันเลยใช่มะเนี่ย อิอิ

อากาศหนาวลมแรงขออยู่ในกะลาต่ออีกแป๊ปนึง

ฝันดีค่ะ

เรื่องไรนี่ งงแล้วนะ

พักนี้มิสลิลลี่ เอ้ยมิสโลนลี่ มาแนวนี้บ่อยแฮะ

หรือที่เค้าบอกๆกันว่า พอคนเราแตะเลข 3 เอ้ยครบ 18
ถ้าไม่มีคนรู้ใจหรือรวยยยยย
ชีวิตจะรู้สึกเคว้งคว้าง

คิดๆแล้วชักโลนลี่ตามแฮะ

อีกไม่นานใครบางคนจากดาวดวงอื่นก็จะครบ 18 เต็ม



สู้ๆครับ
สุ้กันต่อปายยยย

จะแอบในกะลา หรือออกไปดีหว่า??
รูปน่ารักมากอ่ะคะ

การอยู่คนเดียว ลำพัง ,, อาจน่ากลัวกว่าที่คิด ,,
หากลองนึกถึงการจำคุกตลอดชีวิต ,,
ในกะลา ก็อาจไม่ใช่ ที่ๆปลอดภัย ที่น่าพักพิงนัก ,,
,,
หากสมมุติให้ เราสามารถออกจากกะลา เมื่อไร ก็ได้ ,,
เมื่อเราอยากออก ,, เมื่อเราเบื่อ ,, หรือเมื่อไรก็ได้ ,,
ก็ควรจะอกอมาวันนี้เลย ,,
จะเก็บตัวเอง อยู่ในคุกที่เกิดจากความกลัว ทำไมล่ะ ,,
,,
ออกมาดูดาว กันดีกว่า ,,
,,

ม่ายด่ายด่า สะหน่อย พี่นุช สตรี คิดมากแห่งปี 2008

*คนในเรือเคยเป็นภาพหน้าจอมือถือเครื่งเก่าอยู่พักใหญ่
นอกกะลา งามยังไง ไว้มาเล่ามั่งนะ ^-^

ขอมาตรวจการบ้าน..

แต่นักเรียนยังไม่ได้ทำ ต่อรองเป็นวันพรุ่งนี้
นี้ถ้านักเรียนไม่เอาเพลงโปรดมาเปิดจะไม่ยอมเด็ดขาด กิกิ

พี่นุชรู้เปล่าค่ะ..เพลงนี้เป็นสโลแกนประจำตัวเด็กหญิงพลอยจ๋านะ กิกิ ที่ชอบไปเที่ยว(แรด)ไปนู้น ไปนี้ก็เพราะได้แรงบรรดาลใจจากเพลงกล่อมในวัยเด็ก ทุกครั้งที่ตะลอนต่างแดนมันจะตะโกนปากทำหน้าแบ๋วๆ เหมือนจะถามใครบนฟ้าว่า

Twinkle Twinkle Little Star
How I wonder what you are
Now am I here and where are you ?

และก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ จนมาจบที่..
นิ้วโป้งอยู่ไหนๆ อยู่นี่จ๊ะๆ สุขสบายดีหรือไร
สุขสบายทั้งกายใจ ว๊ายยย..ไม่เกี่ยวกานนน กิกิ

เคยอ่านบทกลอนนี้ พร้อมภาพจากหนังสือมติชนรายสัปดาห์ หรือสยามรัฐรายสัปดาห์ ไม่แน่ใจค่ะประมาณ 2 ปีที่แล้วชัวร์ๆ ---> พี่นุชไม่บอกว่า ขอบคุณกลอน แสดงว่าแต่เองใช่ไหมคะ พี่นุชเคยบอกว่า "เคยส่งกลอน" อย่าบอกนะว่ากลอนบทนี้ ที่เตะตาเตะใจพลอยจ๋าเมื่อสองปี คือ ผลงานของผู้หญิงที่มีเสน่ห์ที่สุดในโลกอินเตอร์เน็ต ที่เชื่อนุช ว้าววว..พลอยจ๋ารู้แล้วทำไมผู้ชายบางคนถึงชมพี่นุชไม่ขาดปาก พี่นุชมีเสน่ห์ คมคาย ลึกซึ้ง ไม่ถือตัว.. แบบนี้นี่เอง

ขอคาร่าวะด้วยจิตเคารพเลยค่ะ ซูฮกจริงๆ เด็ดขาดน่าค้นหามากมาย.. ผู้ชายคนนั้นช่างสายตาแหลมคมจังเลย เอะ..

ปล. พี่นุชอย่าไปเป็นกิ๊กเขาเลยนะค่ะ เป็นแฟนไปเลยดีกว่าพลอยจ๋าว่า 5555 เขาบอกเขากับพี่นุชเป็นกิ๊กกันค่ะ อันนี้ข่าวโคมลอย หรือเรื่องจริงค่ะ

ยังรอการบ้านอยู่อย่างเสมอเนาะค่า..

^
^
ร้อนตัวเล็กน้อยเรื่องการบ้าน
ว่าแต่..ปู้จายคนนั้นได้บอกน้องพลอยด้วยหรือเปล่าคะว่าเค้ามีกิ๊กเบอร์ 1 กิ๊กเบอร์ 2 ด้วย 55
ของคุงพี่จับได้ไม้สั้นเลยได้เปงเบอร์ 2 ค่ะ
ส่วนคนที่จับไม้ยาวได้ครองตำแหน่งกิ๊กเบอร์ 1 คือเพื่อนสนิทที่สุดของปู้จายคนนั้นที่น้องพลอยรู้จักดีด้วยล่ะค่ะ 5555 ป่านนี้เค้าคงผ่านการตบตีกันที่สนามบินกันไปแล้วล่ะค่า

- ที่น้องพลอยสันนิษฐานมาข้างบนมีทั้ง something right และ something wrong ค่ะ

something right มีข้อเดียวคือกลอนทุกอันที่ลงในบล็อกพี่แต่งเอง รวมถึงบทนี้ แต่ว่าพี่ส่งไปที่หนังสือพวกรายสัปดาห์นานมากกว่า 3 ปีแย้วค่ะ ไม่รู้ได้ลงหรือเปล่า ที่รู้ว่าได้ลงก็ไม่รู้ว่าบทไหน พอดีเพื่อนไปเห็นแต่ดันไม่ซื้อมาฝาก

ส่วนข้ออื่น ๆ ดูเหมือนจะเป็น something wrong ทั้งหมดเลยค่ะ ฮ่า ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไปกินโรตีจู๋ต่อดีก่า วันอาทิตย์ที่ซาเล้งโรตีจะผ่านมาอีกแว้ว

(ขอบคุณที่ชอบกลอนนะคะ เย๊ ดีใจ)

^
^
^
ชัวร์ป้าดๆ ว่าได้ลงค่ะ

เพราะพลอยจ๋าจำกบที่ขี้เกลียดออกจากะลาเพราะไม่รู้ทางได้ 5555 เจ๋งว่ะพี่นุช..สุดยอดๆ ขอคาราวะอีกจอกค่ะ

ที่พลอยจ๋าบอกประมาณ 2 ปีที่แล้วชัวร์ เพราะไม่สามารถจะเร็วกว่านี้ได้ เพราะหลังจากนั้นมาข้าเจ้าไม่อยู่ประเทศไทย จึงไม่สามารถอ่านหนังสือใหม่ได้น่ะคะ 3 ปีก็เข้าข่าย อืมเดี๋ยวจะให้เพื่อนค้นดูนะค่ะ เพื่อนสนิททำงานอยู่ทั้งมติชนและสยามรัฐค่ะ

เรื่องตบตีกับกิ๊กเบอร์หนึ่ง กับเบอร์สอง พลอยจ๋าไม่สู้ค่ะ 5555 ฮื่อๆ เรามันแค่นางบำเรอไร้อันดับ มาจับๆกอดๆ แล้วก็ดอดหาไป หาเลยหรือจะสู้ตัวจริงที่ 1 กับที่ 2 ของเขาได้ ฮื่อๆ เศร้า ทะวิงเกิ้ล ทะวิงเกิล ลิ้ตเติ้ลสตาร์..

^
ฮ่า ๆๆ ขำท่อนล่าง ป่านนี้ได้จามป่าแตกไปแว้วอ่ะมังคะนี่ อิอิ ^o^


แต่ร้องไห้ ฮือ ๆ ท่อนบน เพราะถ้าลง 2 ปีที่แล้วจริง เราเลยอดค่าเรื่องอ่ะจิ เพราะปิดบัญชีเก่าไปตั้งแต่ย้ายที่ทำงานแว้ว กร๊าก ๆ .. ร้องเพลงด้วยดีกว่า ทวิงเกิ้ล ทวิงเกิ้ล ลิตเติ้ล สตาร์

ฮา ฮา

กลับบ้านที่ต่างจังหวัดตั้งแต่เมื่อวาน พึ่งจะกลับมาถึงกรุงเทพฯ นี่เองค่ะ เลยพึ่งเข้ามาป่วน

แฮ่ๆ

วันนี้เพลงน่ารัก...ส่วนวันอื่นๆ เรื่องอารมณ์เพลงไม่ต้องพูดถึง อิอิ เพราะเรารู้ใจกันดี(ใช่เปล่าคะ )

ถ้าอยู่ในกะลาแล้วมีความสุข(ตามอัตภาพ)โดยที่ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนหรือตัวเราเองเป็นทุกข์ คิดว่า...หงส์เองก็คงเลือกที่จะอยู่ในนั้นต่อไปนะคะคุณนุช

^
^
ทั้ง ๆ ที่เราอยากดันให้ได้ไปออกดันดาราตี 4 แท้ ๆ

แหม..มาเป็นแนวกวีเชียวค่ะ

กลับมาอยู่ในกะลาแล้ว...

โลกข้างนอกโหดร้ายยยย...เหลือแสน ทั้งน่ากลัว ทั้งหนาวเหน็บ... เจ็บเข่า

เสรีภาพรึ...ก็มีอยู่แต่ในหนังสือเท่านั้น




เปล่าโกหกนะ ตั้งแต่เกิดมาเค้าไม่เคยโกหกเล้ยยยย...

กลอนเพราะมากค่ะ กบในกะลามันโดนผูกขาด้วยหรอคะ สงสารเจ้ากบน้อยจัง

เข้าใจเลือกภาพประกอบดีมากๆเลยล่ะก๊า

อยู่ในกะลาก็มีความสุขได้หากเราพอใจที่จะอยู่

แต่งกลอนได้ไพเราะจัง เพลงก็ไพเราะน่ารักเชียวคะ

อ่ะนะครับ

แวะมาเยี่ยมครับ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ตอนนี้เพิ่งอัพเพลงสายธารของมาโนช พุฒตาลเข้าไป แต่โหลดช๊าช้า ไว้คุยกันใหม่นะคะ